SVOC'01 JO15-1 - Volharding JO15-2

Gepubliceerd op 17 november 2018

Het zit tot dusver niet echt mee met ons beloften team JO15-2. Bijna wekelijks hebben we te kampen met spelers die afhaken door vervelende blessures. De pechvogel van de afgelopen week was Kasper, die een 1-2tje met de doelpoel moest bekopen met een breukje in zijn voet. Exit tot minimaal de winterstop.

Dan de match van vandaag zaterdag 17 november.

Onze coach had afgelopen nacht nog een telefoontje gepleegd met onze bondscoach Ronald Koeman en had gevraagd hoe we de tegenstander van vandaag aan moesten pakken. Helaas kreeg zijn antwoordapparaat aan de lijn met de boodschap: er zijn nog 4031 wachtenden voor u. Toch stond er zondagmorgen een persoonlijk berichtje van hem op mijn Voicemail. Het bericht zei: Heel eenvoudig. Als iedereen voor elkaar door het vuur gaat en niet te beroerd is om foutjes van een ander te corrigeren dan kun je best een heel eind komen. En probeer je team duidelijk te maken dat ze moeten proberen om de bal over te spelen naar iemand met dezelfde kleur shirt. 

Hoor raar het ook klinkt. Onze toekomstige Oranje kandidaten speelden vandaag hun beste wedstrijd van het seizoen ondanks de geflatteerde 5-2 nederlaag. Tegenstander SVOC'01 had twee spelers in het team die op de scooter naar het sportpark kwamen en nog een die na 4 keer was geslaagd voor zijn rij-examen. Zelfs een speler kwam aanwandelen samen met zijn vriendin en de kinderwagen. Jaja je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn denk ik dan maar...

We hadden vandaag 12 spelers tot onze beschikking en de basis elf bestond uit: Keeper Stijn, die een paar schoonheidsfoutjes maakte, maar verder weer een wereldpartij keepte. Laatste man stond Mike, die halverwege alweer af moest haken door zijn knieblessure. Onz Matthijs de Ligt, Sam heeft een nooit een offday en was ook vandaag weer een van de sterkhouders. Rechtsachter Hein en aan de andere kant Ruben hadden de handen meer dan vol aan de telkens mee opkomende aanvallers van de thuisclub. Vooral de speler met rugnummer 89 slalomde keer op keer door onze defensie en kwam ook maar liefst 89 keer oog in oog met onze sluitpost. Pas in de allerlaatste minuut scoorde hij zijn enige treffer van deze middag. Volgende week mag hij een shirtje met rugnummer 90 aan.

Onze middenvelders, krachtmens Rik aan de rechterkant, regisseur Tijn als mid-mid en Stan, die na 35 minuten ook moest afhaken met wederom een blessure.

Verder nog de voorhoede met Maikel op rechts die zijn uitstekende gespeelde wedstrijd bekroond zag worden met een werelddoelpunt. We kamen zelfs op een 1-0 voorsprong door Demi (van de JO15-3 ) die een afgemeten voorzet van Rik steenhard in de kruising kopte. Sem die uitstekend begon, maar ook na 14 minuten al het veld moest verlaten met een bijna niet te stelpen bloedneus. Dan onze beste man van vandaag, zonder de andere spelers iets tekort te doen: Jip. Jip speelde of zijn leven er vanaf hing en hij was niet te beroerd om ook mee te verdedigen.

De laatste 20 minuten speelden we dus maar met 9 spelers en er knakte iets binnen ons team na de 3-1. Na 70 minuten stond de 5-2 eindstand op het scorebord.

Toch werd het team na de wedstrijd getrakteerd op een zakje Croky chips voor hun prima teamprestatie en gingen we toch met een goed gevoel terug naar Vierlingsbeek. Maar niet voordat ik persoonlijk nog effe de vriendin van hun spits had gefeliciteerd met hun gezonde baby. Ze vertelde zelfs dat de tweede op komst was. 

Volgende week nieuwe kansen, nieuw winnaars. We spelen dan thuis tegen het altijd lastige Leunen JO15-1

Tenslotte nog een tip van de bondscoach:

"Waar een wil is, is een weg"

"Waar geen wil is, is wel een omweg"

"Waar geen omweg is, is altijd we een uitweg"

Zo de pen is leeg. Houdoe

 

« ga terug

Tweets

Volg Volharding