In memoriam: Peter de Vlam (1952 – 2025)

‘Voetbal was geen hobby voor Peter, maar zijn lust en zijn leven’

Op donderdagochtend 28 augustus 2025 is Peter de Vlam, op 73-jarige leeftijd, overleden. Met zijn overlijden verliest voetbalclub Volharding niet alleen een vrijwilliger van onschatbare waarde, maar vooral een warm en oprecht mens. Slechts een week eerder werd Peter nog benoemd tot Lid van Verdienste van onze club, als erkenning voor zijn uitzonderlijke en langdurige inzet voor het (jeugd)voetbal.

Peter de Vlam, geboren en getogen in Sambeek, ademde voetbal vanaf jonge leeftijd. “Als ik thuiskwam uit school, gooide ik de boekentas in de hoek en ging ik voetballen”, vertelde hij ooit met een glimlach. Zijn liefde voor het spelletje leidde tot een indrukwekkende loopbaan van twintig jaar in het eerste elftal van Sambeek, met als sportief hoogtepunt het kampioenschap in 1978. Peter speelde toen onder meer samen met vijf zonen van Toon ‘de Sneijer’ Jacobs, Piet Derikx en trainer Fons Thomassen.

Halverwege de jaren zeventig zette Peter zijn eerste stappen als jeugdtrainer. Wat volgde was een unieke reeks van ruim vijftig jaar onafgebroken betrokkenheid bij de jeugd—eerst bij Sambeek, daarna bij Olympia (Boxmeer), en de laatste decennia bij Volharding. Meer dan 3.570 trainingen leidde hij, zorgvuldig voorbereid en vastgelegd in 21 dikke schriftjes. Elke training had structuur en afwisseling: warming-up, techniek, spelvormen en partijspel. “Ik houd van variatie”, zei hij, “zodat het leuk blijft voor de jongens én leerzaam.”

Peter vond het minstens zo belangrijk om jonge spelers waarden mee te geven. “Respect voor elkaar, de tegenstander en de leiders”, benadrukte hij altijd. “Iedereen doet ertoe, niet alleen degene die het eerste haalt.” Zijn trainingen waren een veilige plek, waar elk kind zich gezien voelde.

Ook buiten de trainingen was Peter onafscheidelijk van het sportpark. Op maandag en woensdag stond hij op het veld, op zaterdag keek hij wedstrijden en draaide corveedienst, en op zondag floot hij als clubscheidsrechter. Hij draaide voormiddagen mee met de accommodatieploeg, fietste nog tot voor kort dagelijks naar sportpark Soetendaal—weer of geen weer. Zijn inzet was een voorbeeld voor iedereen.

Het tekent Peter dat hij zelfs een bezoek aan Go Ahead Eagles – Ajax (mede mogelijk gemaakt door de Wensambulance) liet voorgaan op rust, terwijl hij al ernstig ziek was. Maar ook dan gold: een Ajax-wedstrijd was bijzonder, een training afzeggen voor voetbal op tv—onmogelijk. “Een grotere voetballiefhebber dan Peter bestaat niet”,  aldus voorzitter Roel Gerrits. “Er is waarschijnlijk niemand in Nederland die zoveel uren op het veld heeft gestaan.”

Zijn benoeming tot Lid van Verdienste, uitgereikt in het hospice in Venray, maakte diepe indruk. “Ik voel me zeer vereerd”, zei Peter ontroerd. “Maar ik heb het altijd met heel veel plezier gedaan.” Zijn ogen straalden, zoals ze altijd straalden als het over voetbal ging. De trofeeën op de vensterbank van zijn huis—zichtbaar voor iedereen die van Sambeek naar Boxmeer fietst—zijn stille getuigen van zijn nalatenschap.

Peter wist iets bijzonders te doen: hij maakte jongeren enthousiast voor voetbal, jaar in jaar uit, zonder ooit zijn passie te verliezen. Menig training liep uit tot het donker werd en de bal niet meer zichtbaar was. Ouders vonden het nooit erg, want bij Peter waren hun kinderen in goede handen.

Peter de Vlam was geen gewone vrijwilliger. Hij was een inspiratiebron, een mentor, een verenigingsman in hart en nieren. We verliezen een steunpilaar van onze club, maar bovenal een lieve, zachte man met een enorm hart voor de jeugd en de voetbalsport.

Peter, bedankt. Voor alles. We zullen je missen.

Namens bestuur, leden en vrijwilligers van RKVV Volharding – Vierlingsbeek