Oud Volharding-doelman Gert Custers stopt na 25 jaar ?topvoetbal?

“Het is écht mooi geweest”

Door Ron Koenen

Een man een man, een woord een woord. Gert Custers (39) stopt aan het eind van het huidige seizoen met keepen. Het besluit van de betrouwbare doelman van Swolgense Boys komt voor insiders niet als een verrassing. De routinier verkondigde immers al enkele jaren dat hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen zou hangen op het moment dat de fusie tussen zijn club en naaste buur TOP’27  is beklonken. En dat  is nu het geval. Onder de lat van het vaandelschip van de nieuwe fusieclub Sporting TV zal hij dus nooit meer staan? “Nee, het is écht mooi geweest. In september word ik veertig jaar, ik train momenteel nog maar een keer per week en met Bram Willems krijgt Sporting ST een goede keeper.” Lachend: “Ik maak als oudje graag plaats voor de jeugd.”

Hij kon er maar geen genoeg van krijgen. Na elk seizoen kreeg Gert Custers de laatste jaren dé vraag voorgelegd: ‘Ga je nog door?’. En steevast gaf de Swolgense goalie daarop een bevestigend antwoord. Vaak tot verrassing van velen, maar niet van hemzelf. En al helemaal niet van zijn vrouw Karin, die zelfs voorafgaand aan het interview met de verslaggever van Peel en Maas nog niet met honderd procent zekerheid wist te vertellen of haar man de knoop definitief had doorgehakt. “Dat vraag je hem zelf maar.”

Gert Custers en zijn vrouw Karin vieren samen met hun zoons Jur (links), Raf en Sem het kampioenschap van Swolgense Boys in de vijfde klasse (Foto: familie Custers)
Gert Custers en zijn vrouw Karin vieren samen met hun zoons Jur (links), Raf en Sem het kampioenschap van Swolgense Boys in de vijfde klasse (Foto: familie Custers)
 

Manlief  blijkt, na een lichte twijfeling, echter net trainer Henk de Bijl ingelicht te hebben over zijn besluit om een punt te zetten achter zijn imposante voetballoopbaan, die begon en dus ook eindigt bij zijn club in zijn woonplaats Swolgen, waar hij op vijftienjarige leeftijd zijn debuut in het eerste team maakt. “Ik vier dit seizoen, waarin Swolgense Boys negentig jaar bestaat, dus ook  mijn 25-jarig jubileum als doelman”, grijnst Custers.


VVV

Maar even terug naar het begin van zijn lange carrière.  In het seizoen dat hij als 15-jarige jeugdkeeper twee keer onder de lat stond van het ‘urst’ van Swolgense Boys, werd hij ontdekt  door profclub VVV. “Ik mocht enkele dagen voor de overschrijvingstermijn op proeftraining komen. Trainer Sef Vergoossen verzorgde de training en ik mocht direct blijven. VVV begon net met een B-jeugd. Ik ging dus van Swolgense Boys A1 naar VVV B1, een grote stap. We speelden toen tegen alle profclubs onder de rivieren.”  

Na de B-jeugd stroomde de Swolgenaar via de A-jeugd en  het tweede team, waarmee hij twee keer de landtitel pakte en onder meer samenspeelde met mannen als Maurice Graef, Jayke Driessen en Hugo Lenkens, door naar het eerste, als reservekeeper achter John Roox. “In het laatste jaar van het tweede, ik was toen 21 jaar, heb ik drie wedstrijden in het eerste meegedaan. John Roox had een blessure en ik stond bij VVV aan het eind van het seizoen onder de lat in de eredivisieduels tegen FC Twente en Sparta Rotterdam. Beide duels verloren we met 2-1,  tegen Twente door doelpunten van Ronald de Boer en Youri Mulder en tegen Sparta door een goal van Edwin Vurens. Nee, zeker niet de minste spelers van Nederland op dat moment.” Met een brede grijns op zijn gezicht: “Volgens Voetbal International had ik redelijk goed gekeept. Ik kreeg een zes en een zeven, met die scores was ik in  dat jaar de beste VVV’er.”  Ook het bekerduel tegen FC Den Bosch, waarin Custers even eerder zijn debuut had gemaakt,  staat bij alle toenmalige VVV-fans nog wel in het geheugen gegrift. De Swolgenaar, varkenhouder van beroep en vader van drie zoons, kan zich het verloop van die wedstrijd uiteraard nog goed heugen. “De eindstand was 1-1, penalty’s moesten de beslissing brengen. Gelukkig stopte ik de laatste twee. Ik was die avond de held van VVV en ging op de schouders bij Maurice Graef en Werner Smits. Mijn kop stond een dag later zelfs op de voorpagina van de Limburgse sportkrant.”

TOEKOMST ONGEWIS

In zijn jaren bij VVV had Gert Custers echter de pech dat John Roox eerste keus was en bleef. Welke trainer ook zijn opwachting maakte bij de Venlose club, Roox stond onder de lat. Voor de Swolgenaar een van de redenen om na zes jaar VVV terug te gaan naar Swolgense Boys. “Op dat moment werd ook de combinatie voetbal-bedrijf steeds moeilijker. Ik was tweede keeper achter John Roox en wilde van VVV precies weten hoe mijn toekomst bij de club eruitzag. Toen VVV maar niks van zich liet horen, besloot ik om terug gaan naar Swolgen. Achteraf kun je misschien zeggen dat ik te snel ben gestopt in Venlo. Ik was pas 21 jaar en had misschien meer geduld moeten hebben. Want keepers worden alleen maar beter naarmate ze ouder worden.”  De Swolgenaar vat zijn periode in Venlo kort samen als ‘een mooie, erg leerzame tijd’. “Ik heb alle stadions van Nederland van binnen gezien, heb op het bordes gestaan van het gemeentehuis in Venlo na het behalen van het kampioenschap in de eerste divisie en ook het sportgala van de NOS zal ik nooit vergeten. Je loopt als gewone boer tussen vedettes als Cruijff, Koeman en Van Basten en hun vrouwen, in galakleding, langs het buffet. Prachtig.”

DIEPTEPUNT

Na zijn jaren bij VVV keerde terug naar Swolgense Boys. “We degradeerden dat eerste jaar echter meteen uit de vierde klasse. Na dat seizoen ben ik drie jaar bij Wilhelmina in Weert in de hoofdklasse gaan voetballen, vervolgens een jaar bij Wittenhorst en daarna volgde Volharding.” Of Wittenhorst het dieptepunt uit zijn loopbaan is? “Nou, dieptepunt vind ik een te zwaar woord. Maar ik heb bij die club in het tweede gespeeld en dat had in mijn ogen vooral te maken met de vriendenclub in het eerste. De Horster jongens steunden elkaar, laat ik het daar maar bij laten.” Vervolgens werd Custers gebeld door Volharding. “In Vierlingsbeek heb ik zes fantastische jaren gehad, met als absoluut hoogtepunt het kampioenschap in de tweede klasse, in het seizoen 1999-2000,  onder trainer Henk Evers. Een erg gezellige club, Volharding, waarvan ik zelfs een afscheidswedstrijd kreeg aangeboden. Aan de periodes bij Volharding en VVV bewaar ik de mooiste herinneringen.”

HANDHAVEN

De geboorte van zijn zoon Raf was voor Gert Custers aanleiding om terug  te keren naar Swolgense Boys. “Ik wilde eigenlijk gaan afbouwen en heb het eerste  jaar   in het tweede gevoetbald, maar ook nog acht wedstrijden in de vijfde klasse als laatste man van het eerste. Toen ik vervolgens werd gevraagd om toch weer te gaan keepen, heb ik dat gedaan. Dit seizoen wordt alweer mijn zesde jaar als keeper van Swolgen. Tijdens deze laatste periode zijn we gepromoveerd, gedegradeerd en kampioen geworden. Het belangrijkste is dat  we ons dit jaar handhaven in de vierde klasse, zodat het eerste team van de fusieclub op een mooi niveau kan beginnen.”  Zonder Gert Custers, maar met Bram Willems, de huidige goalie van TOP’27, onder de lat? Voor honderd procent zeker? Lachend:  “Ja, voor mij zit het er écht op, ik ga als jeugdtrainer aan de toekomst van Sporting ST bouwen en in een lager elftal voetballen. Er komt na dit seizoen écht een eind aan 25 jaar ‘topvoetbal’.”

Carrière Gert Custers

Geboren: 1 september 1970.

1977-1986  Swolgense Boys

1986-1992  VVV

1992-1993 Swolgense Boys

1993-1996  Wilhelmina'08

1996-1997  Wittenhorst (tweede keeper)

1997-2003  Volharding

2003-2010  Swolgense Boys (in seizoen 2003/04 geen keeper, maar voetballer in het tweede)

(Bron: Peel en Maas, donderdag 25 maart 2010) 

 

« ga terug

Volg Volharding