Na drie promoties op rij nu knokken voor lijfsbehoud

Gepubliceerd op 01 oktober 2016

In de rubriek Half Drie wordt wekelijks een opvallende amateurvoetballergeportretteerd. Vandaag: Wouter Evers van Volharding.

Na het behalen van de zwemdiploma’s A en B kreeg de vijfjarige Wouter zijn zin. Vader Nico meldde hem aan bij voetbalclub SHO uit Oud- Beijerland, een dorp onder de rook van Rotterdam. „Ik begon in de F9. Een jaar later kwam ik wel in de F1, maar pas vanaf de D-junioren speelde ik tot en met de A1 continu in de standaardteams. Een uitnodiging van een BVO heb ik ook nooit gekregen. De regio Rotterdam is een sterk voetballende regio met legio talenten.”

Een kans in het eerste elftal kreeg Wouter Evers als senior in eerste instantie ook niet. „SHO is een grote club en financieel krachtig. Er werden veel spelers van buitenaf gehaald, maar uiteindelijk kwam ik in het seizoen 2013-2014 toch in het eerste. Dat seizoen promoveerden we via de nacompetitie naar de hoofdklasse.”

In de hoofdklasse zelf was Evers er een jaar later echter niet meer bij. De liefde wees hem een andere weg. „Ik ben naar Vianen verhuisd om samen te gaan wonen met mijn vriendin Inge.”

Wouter en Inge leerden elkaar in 2011 kennen op een camping in het Brabantse Bladel. „Daar liepen we allebei stage. Een recreatiestage van drie weken. Inge en ik maakten onderdeel uit van een animatieteam dat de gasten moest vermaken.”

Speciale aandacht voor de vakantiegangers was het doel, maar Wouter en Inge hadden toch vooral oog voor elkaar. De vonk sloeg meteen over. In plaats van een nieuw avontuur in de top van het toenmalige amateurvoetbal, kwam Evers dus in Vianen terecht. Vianen in Noord-Brabant, een dorp in de gemeente Cuijk dat nog geen vijftienhonderd inwoners telt. „Ik was klaar met mijn MBO-studie Sport en Beweging in Rotterdam, waardoor het ook eenvoudiger was om te vertrekken uit de Randstad. Ik ben toen de ALO gaan volgen in Nijmegen en zit nu in mijn laatste jaar. In juni 2017 hoop ik mijn opleiding tot docent lichamelijke opvoeding af te ronden.”

Het plaatselijke Vianen Vooruit werd twee jaar geleden de nieuwe club van Evers. Geen hoogstaand niveau, maar wel opnieuw een promotie via de nacompetitie naar de derde klasse. „De vader van mijn vriendin, Alfred van der Wiel, speelde vroeger bij Volharding. Tijdens verjaardagen spraken we wel eens over de club. Een vriend en voormalig ploeggenoot van hem, Manfred Jacobs, heeft nog goede contacten daar. Via Manfred ben ik uiteindelijk aan tafel gekomen met het bestuur van Volharding.”

Met Evers als nieuwe centrale verdediger werd Volharding afgelopen seizoen kampioen in de tweede klasse H en beleefde hij zijn derde promotie op een rij. „Ze noemen me wel eens de promotie-expert”, klinkt het lachend. In de eerste klasse D staat Volharding na vier competitieduels op evenveel punten. Morgenavond staat de derby tegen SV Venray op de rol. „Voor mij is het als jongen uit de Randstad één van de 26 wedstrijden, maar ik heb eerder dit seizoen natuurlijk wel genoten van de sfeer rondom onze wedstrijd tegen SSS’18. Ik hoop dat er in Venray ook zo veel publiek op onze wedstrijd afkomt. Fantastisch.”

Na drie keer feest denkt Evers zeker niet aan een vierde promotie. „Nee, wij moeten er gewoon voor zorgen dat we ons rechtstreeks handhaven. Wellicht dat we in de middenmoot kunnen eindigen.”

Door: Qasimi Hakim

Bron: Dagblad De Limburger. Vrijdag, 30 september 2016

Foto: Mijntje Wismans

« ga terug

Tweets

  • @rkvvvolharding BVV-Volharding 79 min. 0-3 Marc van Rens (penalty)
  • @rkvvvolharding BVV-Volharding 55 min. 0-2 Nino Janssen
  • @rkvvvolharding BVV-Volharding 5 min. 0-1 Nino Janssen
  • @rkvvvolharding RT @BVV_1906: MATCHDAY!💪🏼🔴⚫️ De laatste wedstrijd voor de winterstop is een feit! ❄️ ⚽️ BVV/Timmermans Infra - Volharding 🏟Sportpark De Vli…

Volg Volharding