Belfeldia D1 - Volharding D2

Gepubliceerd op 26 maart 2016

Ruststand: 2-0

Eindstand: 4-0

Wisselvalligheid is troef bij onze mannen van de D2.

Werd er vorige week nog met volle overgave gestreden voor elke meter,dit keer was dat zeker niet het geval..

Na  een minuut stilte voor de beste voetballer die Nederland ooit heeft gehad,stond al na 7 minuten de 2-0 op het scorebord.  De razendsnelle nummer 10 van Belfeldia D1 scoorde beide doelpunten. In het vervolg van de wedstrijd ging het vervolgens best gelijk op, maar onze vele uigespeelde kansen gingen er niet door pech in,  maar door onze eigen onzorgvuldigheid. Zo kwam er maar liefst 8 keer een speler van ons oog in oog met de keeper.

Na rust kwamen we toch wel met opgestroopte mouwen uit het kleedlokaal, maar na 53 seconden was de stand al 3-0. Een onhoudbare vrije trap in de kruising.3 minuten later werd het 4-0 en gingen de koppies definitief omlaag.

Zonde! Er zit zoveel potentie in dit team.

De opmerking van sommige "Ja, maar we staan ook veel te hoog ingedeeld", daar kan ik persoonlijk niet zo goed tegen. Kinderen leren, in mijn ogen, meer door de weerstand dan door elke week met 12-1 te winnen. En daarna de trainer horen zeggen: "Ik had ze vandaag goed staan". Tja.....

Even nog over de gebeurtenissen deze week.

Schandalig wat er in Belgie is gebeurd, maar het overlijden van Johan heeft mij zeer aangegrepen.

Zo heb ik eind jaren zestig ook zijn sublieme kwaliteiten van dichtbij meegemaakt, we gingen toen regelmatig naar het oude stadion 'de Meer' of naar het  Olympisch stadion om een Europacup wedstrijd te bezoeken.

In 1972 zijn Theo van den Heuvel en ik naar de Kuip in Rotterdam geweest. Ajax won daar voor de tweede keer de cup met de grote oren, door 2 doelpunten van Johan.Ook toen Johan trainer werd heb ik hem wel eens mogen ontmoeten omdat ik jarenlang bij vele uitwedstrijden van de partij was.  In die tijd zaten we altijd in hetzelfde vliegtuig midden tussen de spelers. Zo heb ik wel eens gedurfd om Johan aan te spreken en het typeerde hem dat hij zich nooit te groot voelde om met een simpele Brabander te praten.

Ook in 1987 was ik van de partij toen mijn cluppie de Europacup 2 won door een doelpunt van Marco van Basten. Op de heenreis zei Johan tegen mij:"Zo Brabander, ben jij er ook weer bij?" "Absoluut", zei ik:"Dit wil ik niet missen"Johan antwoordde: "Ja, ja, zo zie je maar, er zijn toch ook nog Brabanders die wel verstand hebben van het spelletje" Grandioos!!

Ik ben Johan later altijd blijven volgen.

Zo kan ik nog wel duizend anekdotes vertellen, maar mijn zendtijd is om.....

Wat een geweldenaar als speler, als trainer maar ook als mens!

Een van de mooiste uitspraken vind ik:

"Heaven has a new play leader"

Johan, namens een van jouw ontelbare bewonderaars en liefhebbers!

Bedankt!

Peter

« ga terug

Volg Volharding